Şiirlerim

Çocukluğumun Arka Bahçesi

Güzellikler örselendi

Sevgi ile varolduk, unutuldu

Mutluluklar resimlerde dondu

Düşlere dokunamadılar tek

Çocukluğumun arka bahçesi

Her şeye rağmen bende kaldı

 

Bir selamı bile çok gördük

Tebessüm özürlü hale geldik

Doyumsuz sohbetlerimiz vardı

Gün ağarana dek bitmeyen

Az  kurtarmıştık memleketi

Ne çapkındık hele, ne hızlıydık..

Her şey çok uzaklarda kaldı

Ama çocukluğumun arka bahçesi

Dedim ya hep bende kaldı

 

İçinden çıkamadığım an olur

Gelir arka bahçem

Gelir dayanır aklıma

Açar kapılarını düşlerimin

Alır götürür beni uzaklara

Açılır arka bahçem

Açılır gönlümün diyarına

 

Ey beni çeken diyar,

Ey gönlümdeki diyar

Tüm güzelliklerin düğümlendiği

Buram, buram sevda kokan diyar

Çağlayan suların, rüzgarın fısıltısında

Sessiz, sessiz akıp gittiği

Sevdalı bülbüllerin sabahlara dek

Aşkın kitabını yazdığı güzel diyar

Art niyet yok, kalleşlik yok orada

Toprak, anam gibi cevval, yürekli

Tüm güzellikleri üstünde taşıyor

Taşıyor da bana mısın demiyor

Kıskanmıyor cevizden selviyi

Böğrüne, böğrüne vursam kazmayı

Kesmiyor suyumu, ekmeğimi

 

Bir gün, tüm sevdiklerimi takıp peşime

Alıp götüreceğim

Doğru çocukluğumun arka bahçesine

Sonra yine bir kapıdan geçip

Ulaşacağız gönlümün diyarına

 

Bekir Mutlu Gökçesu 2003

Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir