Cumhuriyet, Hürriyet, İnsaniyet

28 Ekim sabahı

Yağmur, yağmurdu Ankara

Bayrak, bayraktı, dalga, dalga

Hayranlıkla bakarken bayrağıma

Dünya haritası geldi aklıma

Hangi vatan benzer vatanıma?

 

Yıllar önce şehrin birinde

Bir Gazi görmüştüm bastonu elinde

Şadırvanda abdest aldı son gücüyle

Bekledim namazının bitimini

Koştum, öptüm madalyasını, ellerini

Gaziden Gazi Mustafa Kemal’i sordum

Parladı gözleri, gürleşti sesi, vuruldum

Atatürk’e ilk kez bu kadar yakın olmuştum

İki kelimesiyle abat etti, yaşayan tarihti

Kim yaşayandan daha iyisini bilebilirdi?

 

29 Ekim sabahı

Soğuktu, keskindi, ama pırıl pırıldı hava

Bahçede kızıl saçları parlıyordu Ekim’in

Her 29 Ekim’deki coşkusu aklıma geldi

Şehit oğlu rahmetli yetim dedemin

Güneş gülümsüyordu bu soğukta

Heyecanla astık bayrağımızı oğlumla

Yaşa, varol dedik, şükrettik Cumhuriyete

Hürriyet kadar ne yakışabilirdi insaniyete?

 

Bekir Mutlu Gökçesu 2003

Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir