Şiirlerim

Elma Ağacı

Bir elma ağacım vardı

bana hep bahardı,

eskiden bu şehirde

biz çok kalabalıktık

sevdiğim insanlar yaşardı…

 

Neden yıkılıyor?

Birer, birer duvarlar,

neden gökyüzümü

çalıyorlar?

 

Çoğalmaya durmuştuk içimizde

azalırken birbirimize

bir de baktım ki

ben elma ağacı olmuşum

duvarlar bir, bir yıkılırken

gözlerimin önünde…

 

Bir çocuk yürüyor hep

bir sürü çocuk da peşinde,

düşüyor, kalkıyor, gülüyorlar

zamanın birinde

düşlerimde…

Açık kalmış müzik kutusu

toprak, yağmur, çimen kokusu

karışmış annemin melodisine

duruyor çocuk gözlerimin tuzu

hala tebessümlerimde…

 

Kopup, kanıyor kabuğu dizlerimin

dallara sürtününce bir keresinde

farkında değilim

ben elma ağacının tepesinde,

bir kadın ağlıyor benim yerime

o zamanlardan seviyor beni

sonra, sonra fark ediyorum

düşlerimde…

 

Elma kokuyor

ve hala seviyor beni

gülüyor çocukluğuma

için, için ağlıyor

dizlerim aklına geldikçe,

asırlar öncesinden benim

ve bana aşık sonsuza dek

o kadın

seçebiliyorum siluetini

ölümsüzleşiyorum

ölümsüzleşiyor

ölümsüzleşiyoruz

düşlerimde…

Bekir Mutlu Gökcesu 2004

Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir