Şiirlerim

Gülümse

Işık Erol’un sesi ve yorumu ile Gülümse-Bekir Mutlu Gökcesu 2005

 

Hüznü yazar buğulu camlara nefesin

kıskanır hüznü yağmur gözlerinden

tüm yitik zamanlara isyanıdır bu

yağmurun ve gözlerinin…

Oysa hiç yitik olur mu zaman?

Bilerek ve isteyerek yaşar insan.

Kayarsın veya kayarlar yaşamından…

Yarışır damlacıklar kayar pencerenden

karışır tekrar, tekrar kayar kırık dökük anılar

beyninden ve ellerinden…

Ve yüreğini tutarsın her seferinde

düşecekmiş gibi yüksek bir yerden…

 

Birisi veya birileri

sımsıkı tutun demiş de sanki

bir şeyi ya da bir şeyleri

öyle çok sıkmışız ki

hissizleştirene dek ellerimizi…

Uzak düşmek bu, avucumuzun içine…

 

Dudaklarımızdan dökülmeyip aklımızdan geçen

üç beş hece kırılır, melodisi karışır düşünceme

hissedilmemişliğim kadar hissederim seni yüreğimde

aç avuçlarını, hadi sen de gülümse…

Bekir Mutlu Gökcesu 2005

Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir