Kendime Mektuplar 2 (Devamı 10/09/2018)

10/09/2018      Selam

duyulmaya başladı dost sesi

usulcacık fısıl fısıl önce

sokağımdan geçip giden

şu delikanlının dudağında ıslık

uzaklarda hışır hışır bir sazlık

-ıssızlık gibi-

sonra derinleşir sessizlik

bir deniz gümbürtüsü ardından

hani tanıdık bildik

işte sonbahara girdik

yitenlerden bin özlem

akça pakça bir ‘selam’

öper yanaklarımdan rüzgâr

‘hu’ der gibi

toplaşır dostlar herkes tamam

‘ve aleyküm selam’

Okuyamıyordum yazamamaya da başladım. Çünkü çok meşgulüm sayılarla cebelleşip duruyorum. Şu bir türlü vazgecemediğim sayılar, böl, çıkar, çarp, topla neye yarayacaksa –vardır elbet bir nedeni- takmışım kafayı bir kere. Sevdiğim kaç meşgale var ki oku, yaz, say işte bu kadar basit aslında ama bir türlü dengeleyemedim gitti. Birine kaptırınca diğerleri kalıyor. Biraz yazayım istedim şimdi ama aklım sayılarda hala.

..

18/09/2018      Sonunda tamam gibi hepsi kontrolümde. Peşinden koşup yakaladım bundan sonrası yokuş aşağı iner gibi.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir