Kendime Mektuplar

Kendime Mektuplar(3)

Ankara, bugün Ankara’ya benziyor, pek bir kara. Kışı işte böyledir, yatıp uyumaktır aslında en iyisi erkenden kararınca hava. Beytepe köyünden Bilkent’e giderken bir pus, bir sis ve kar var ağaçların dallarında, yolun kenarlarında. Eski bir çehre, bir fısıltı, bir bakış belki, gülüşmeler de olabilir hani tozlu bir masadan arta kalan paha da ağır anılar veya, çıkıverecek gibi pusların arasından…  Bütün bunlara eski demek ne kadar da hep yeni bir söylemdir aslında. Üstüne titrediğimiz ve esasen hiç eskitmeye kıyamadığımız her şeyin karşımıza miadı dolmuş bir biçimde çıkması üzüyor hepimizi biliyorum. Yapacak bir şey yok… (Devamı Var.)

Bekir Mutlu Gökcesu

Bu yazının her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir