Kendimle

yıllar yılı
aradığım dostu
özlediğim sevgiliyi
en masalsı
en yalansız
deli, divaneyi
içimdeki
serseriyi
şahaneyi
her şeyi
kendimde
buldum
ve yettim
içime sindim
sonunda.
kimse lazım değil,
hayatın kendisiyim
kendimin hayatı
ömrünü vermeden de
alınabiliyor bir tatlı huzur
dokunabiliyor bir ışık
sıcacık ve tutsağın kadar
asırlık…
bir göz görebiliyor içini
bin yıllıkdan daha derini
o anlık.
ben de başlıyor
veya bitiyor her şey
paylaşmayacağım diyorum
mutluluklarımı
bakla ıslanmıyor ağzımda ki
mutluluk dediğim
içimden taşımlık…
deliriyor da olabilirim
böyle ufaktan
veya iyi bir şey mi bu hallerim
bilmiyorum artık.

Bekir Mutlu Gökcesu 2012

Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir