Şiirlerim

Osman

Ve küçüktü Osman da ablası kadar

Ve fakirdi, ve sessizdi babası

Ama güleç yüzlüydü Osman kadar…

Hele o gün bir yevmiyeyi kaptıysa

Değmeyin keyfine güller açardı yüzünde

İki ekmek fazla olurdu akşam yemeğinde

Zeytinle, peynir de, çoğalırdı umutlar hem de…

Vali olacak benim oğlum derdi başka bir şey demezdi…

Bazen doyuverirdi doymasa da çokları gibi

Çocuklar iki lokma fazla yesin diye…

Cigarasından derin bir nefes çekip

Öksürüğe vururdu bakamazdı ya gözlerine…

Çoğu işsizdi, kadersizdi belki ama hiç küfretmedi

Güleç yüzlüydü, iyi kalpliydi çünkü Osman kadar

Vali olacak benim oğlum der başka bir şey demezdi…

 

Ayrı gitmeye yetmemiş baba yüreği ekmek peşine gurbete

Taşındı dediler bir gün Osmanlar İzmit’e

Sonrasını bilmiyorum ben de…

 

Dün gece rüyamda gördüm Osman’ı, büyümüş koca adam olmuştu, güldü bana düşümde…

2005

Bekir Mutlu Gökcesu

Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir