Kendime Mektuplar

Kendime Mektuplar (Devamı 12/04/2020 Passages de la quarantaine)

Ütülü beyaz yakası siyah önlüğümün çc-çocukluk cumhuriyeti’nin masumiyet timsali şanlı bir bayrak olarak dalgalanırken ümükte koşuyorum okulun bahçesinde, kimi narin bir  kelebek ile kovalamaca halinde, kimi karıncaların izinde. Pembe tebeşirler tozlaşıyor açık penceresinden sınıfın. Ders: yazıyor tahtanın en üst sol köşesinde,  sonra öğretmenim dünyanın en kusursuz fiziği ve en güzel sesi ile kip çekiyor, dili geçiyor, dı, di, du, dü, tı, ti, tu, tü, ah hep anlatsa gözlerimin içine içine.  El yazısı inci gibi kıvrıla kıvrıla yüzüyor kara tahtanın sakin sularında güzel Türkçe’miz mest, bakışı, gülüşü, duruşu içlerimize işliyor hepsi bize jest.  Mevsim bahar, tabi biraz dışarıda akıllar, bir de başlayınca uğultular anlık bir illüzyonla bambaşka bir yüz sınıfa döner öyle bir bakar, öyle bir bağırır ki ve bitirir sözünü ‘aylaklar tüüü’ diye,  hepimizin başı önünde hadi kolaysa şimdi bak gözlerinin içine içine. Okul çıkışı yeni asfalt dökülmüş koşarken düştüm dizlerimin üstüne, çok acıdı, ziftle kan ve gözlerimde yaşlar karıştı hepsi birbirine, koşup eve saklandım eteğine, ah benim canım anam sardı sarmaladı çabucak iyileşip kabuk bağladı yaram. Azcık uyusam derken nerelere gidip geldim yine, yok canım zaten uyumayım daha koskoca bir gece var önümüzde, nereye kadar bu fotokopiden aynısının tıpkısı günler, ya sabır ya selamet,  buna da şükür elbette. Ekmek mi yapsak, fal mı baksak, hele bir dışarıyı teftişe çıkayım balkona önce. Kediye bak kediye nasıl da aldırmadan yürüyor üç köpeğe, sanırsınız dördüncü okeye, dostluk almış yürümüş vay. Ortalık adeta kuş cenneti, süzüm süzüm süzülenler, çimenlere yayılanlar, roof’da parti, türlü, nefis melodiler familyadan halk konserleri, ‘sizi uzaktan sevmek aşkların en güzeli’ der gibiler. Sonra arada derin sessizlikler.  İnsanlar çekildi, sokaklar, parklar, havayla cıva hepsi, her şey kaldı dostlara. O sıra gak deyip bir karga geçti önümden, ağacın en tepesinden bana en yakın daldan bir saksağan öttü iki hece, neler oluyor der gibi baktı gözlerime. Anlatacaktım, düşündüm ne gerek var şimdi canını sıkmayım, iyilik sağlık dedim ne olsun işte.

Devam Edecek

Yazan:Bekir Mutlu Gökcesu 2019    

Bu denemenin her türlü telif hakkı yazarın kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir