Şiirlerim

Sokağım

Sokağım

yol boyu susku

tınısız, kıpırtısız bahçelerde

gizli hazineleri çocukların

ve uyumakta rüzgârgülleri…

yaşanmışlıklar manzumesi bir yığın

hiç yaşanmamış gibi

hayal meyal kırıntısı umudun

kaldırımlarda geceden kalma

korkunca annem, ürperince sen bir an

çok üşürüm böyle kimi seherler

ıssız ve yalnızım çoğu

karanlık hala…

önce kimseler gelip geçmez

serilmiş yatar köpekler

ne erkenci kuşların telaşeleri

ne birbirine öykünen yasemin ile güller

hiçbiri, hiçbir şey derde deva değiller

eksilmekteyim hızla ve eskimekte mütemadiyen…

temmuzda son bir yol mor patiskadan

dökülüp düşer bir yanıma

bir esintiyle fısıldanır yaprakları

hadi, hadi gidelim der ona

sokağım ben gidemem.

tek gözünü açıp bakar köpekler

gitsem sanki onlar da gelecekler?

bir şapkam olaydı şimdi

siperine bir kuş konaydı keşke

bir de çalgıcı köşe başıma

her akşam gün batmadan önce…

Bekir Mutlu Gökcesu               

Temmuz 2019

Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir