Teşrinisani

Teşrinisani

guz

ayın biriydi

kasıntı biraz irice

oralı olmadım görmezden geldim önce

kırk yıllık kani, teşrinisani.

sonraları sabah akşam bizim mahellede

sokağı tırmanır telaşlı, sevgiliye koşar gibi

güneş açar.

eli boş, umarsız gözleri, süklüm püklüm inişi

yağmur yağar.

pat diye çarpışırız köşede nefesi yüzümde

bir havalar, bir fiyaka birbirimize niyeyse?

toplasan, çıkarsan iki hayalperest fani hani.

ıssız ve ıslak sokaklar, yapraklar savrulur

ihtiyar ağaçlar kederli, pek bir düşünceli

kim bilir neyi kurarlar? manidar yani.

vakit de dar ama

soğuk bir ıslığı uzatarak ümitle

yürürüz kolkola biz iki kafadar

ve gayet bahtiyar niyeyse?

kar atıştırmaya başlar.

 

Bekir Mutlu Gökcesu

28/11/2017

Teşrinisani :        Kasım

Kani           :        Kanmış, inanmış

Fani            :        Gelip geçici

Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir