Deneme

Yeni Hikaye -4-

Ilgaz Dağını aştım/tufanı görünce şaştım/köyümü sorarsan Korgun/deh desem eşekler yorgun… Emin durmadan mırıldanır diğerleri gülüşür durur. Gençler gece yatmadan önce Almanların elbiselerini tavandan uzanan tellere askıyla asmalarına anlam verememişlerdi. Keza sabah kalktıklarında Almanların bir külottan gayri çıplak oluşları ve külotlarını çıkarıp çöpe attıktan sonra tellere asılı elbiselerini giyip odalarından çıkmaları da onlara pek manidar gelmişti. Yola çıktıktan bir müddet sonra kaşınmaya başlayan gençler, giysilerini, her yanlarını iliklerine kadar bit bastığını görünce Almanları nihayet anlayabildiler. Uzun bir yolu kaşınarak gitmek zorunda kalan yolcular nihayet Alacacıgilin bahçesinde kazanlarda giysileri kaynatılarak ve kendileri de hamamda kaynar sular altında yıkanarak arınmaya çalıştılar.

Çankırı’nın Eldivan nahiyesine yani memleketine gelen büyükbabam anası Zeliha Hanım ve kardeşleriyle hasret giderir. 1912 senesinde Balkan Harbine giden hiç hatırlayamadığı ve bir daha geri dönmeyen, savaştan dönebilenlerin anlattığına bakılırsa Kilitbahir’de bir sedir ağacının dibine gömüldüğü rivayet olunan şehit babasının acısı, ona “baba ben muallim olup geldim” diyememek yüreğini dağlar.  Annemin ifadesine göre babaannesi Zeliha Hanım çok becerikli, dirayetli bir kadındır. O yıllarda belediye encümeninde sorumluluk alır, seçim sandığı başında oturur ki ondan bizlere kalan tek resim karesi budur. Sonraki yıllarda büyükbabam  hanımı ve büyük kızı olan annemle onu ziyarete giderler, Zeliha hanımın geliniyle anneannemle yani arası çok iyidir. Dönerlerken tren kalktı kalkacak babaannem elinde bir sepet kara üzümle nefes nefese geldi trenin penceresinden sepeti anneme verip “sepet elin boşalt da atıver aşağı Bahriye” diye seslendi, annem de hemen üzümleri döküp sepeti aşağı fırlattığında tren yürümeye başlamıştı diye anlatmıştı annem.  Bir de babaannesinin ağzına pelesenk olmuş türküsünü de deyivermişti: feleğin ardından yetiyim derken/kırıldı kanadım uçayım derken/bir evle bir dam yapayım derken/felek kırdı kanadımı neyleyim…

Devam Edecek

Yazan:Bekir Mutlu Gökcesu 2015

Bu hikayenin her türlü telif hakkı yazarın kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir